บันทึกการเดินทางข้ามแดนของชายรักชาย ณ ริมชายโขง ในยามเงินยาก

วันนี้คนข้ามแดนจะพาทุกท่านข้ามพรมแดนไปยังประเทศเพื่อนบ้านริมแม่น้ำโขงกันบ้าง คุณโกวินเตจะมาเราข้ามพรมแดนลัดเลาะริมฝั่งโขงไปดูเรื่องราววิถีชีวิตของคนลาวในช่วงหลังโควิด ที่ถึงแม้โควิดจะสงบลงไป แต่วิกฤติเศรษฐกิจของประเทศลาวกลับคุกกรุ่นยิ่งนัก คนลาวในห้วงยามนี้จะเป็นอย่างไรกันบ้าง โดยเฉพาะในกลุ่มชายรักชาย คุณโกวินเตจะมาเล่าให้ทุกท่านฟังเกี่ยวกับประสบการณ์ที่ได้พบเจอระหว่างที่ไปเที่ยวที่แขวงคำม่วน และสะหวันนะเขตค่ะ ติดตามกันได้เลย


“เรื่องเล่าคนเคี้ยวหมาก” แรงงานข้ามชาติชาวพม่าในขอนแก่น ผู้พลิกฟื้นธุรกิจหมากพลูท้องถิ่นให้มีชีวิตอีกครั้ง

คนพม่ากับวัฒนธรรมการเคี้ยวหมาก การเคี้ยวหมาก (betel qui … Read more “เรื่องเล่าคนเคี้ยวหมาก” แรงงานข้ามชาติชาวพม่าในขอนแก่น ผู้พลิกฟื้นธุรกิจหมากพลูท้องถิ่นให้มีชีวิตอีกครั้ง


ล่ามภาษาพม่าในมหาชัย: ประสบการณ์ความเสี่ยง และการเผชิญอคติทางชาติพันธุ์ในยุคโควิด -19

“ถ้าฉันไม่หาย และตายที่นี่ โดยไม่เห็นหน้าสามี ไม่เห็นหน้าลูก ฉันจะทำยังไง ขอเห็นหน้าครอบครัวก่อนตายได้ไหม” นี่เป็นคำพูดที่แรงงานข้ามชาติสัญชาติเมียนมากล่าวกับล่ามสาวคนหนึ่ง ณ โรงพยาบาลสนามที่มหาชัย

ภาวะความหวาดกลัวเชื้อโรคโควิด – 19 ที่ระบาดขึ้นอีกระลอกนั้น ใช่ว่ามีเพียงคนไทยเท่านั้นที่รู้สึกและได้รับผลกระทบ แต่การระบาดครั้งนี้มีคลัสเตอร์สำคัญที่อำเภอมหาชัย จังหวัดสมุทรสาคร และกระจุกตัวอยู่ในกลุ่มแรงงานข้ามชาติสัญชาติเมียนมา ทำให้คนกลุ่มนี้รู้สึกหวั่นกลัวและได้รับผลกระทบไม่น้อยเช่นกัน แน่นอนว่าความหวาดกลัวเชื้อโรคนี้ได้เผยให้เห็นปัญหาที่ซุกไว้ใต้พรมหลายอย่าง และหนึ่งในนั้นคือความเกลียดกลัวแรงงานประเทศเพื่อนบ้านที่ถูกขับเน้นให้เด่นชัดมากขึ้นไม่แพ้กันกับความเหลื่อมล้ำในด้านอื่น ๆ เพจ “คนข้ามแดน” จะพาทุกคนไปพูดคุยกับน้องยุ้ย ศิริวรรณ สมศรี ล่ามสาวภาษาพม่าชาวไทยผู้เป็นอาสาสมัครล่ามของทางจังหวัดสมุทรสาคร ปฏิบัติงาน ณ พื้นที่มหาชัย ใน โรงพยาบาลภาคสนาม ถึงบรรยากาศของมหาชัยในปัจจุบัน ประสบการณ์การทำงานกับความเสี่ยง และอคติทางชาติพันธุ์ที่ได้พบเจอในฐานะล่ามภาษาที่ทำงานกับแรงงานข้ามชาติสัญชาติเมียนมามาโดยตลอด


Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial